Le nozze di Figaro
Wolfgang Amadeus Mozart 1756 1791
Opera buffa in quattro atti, KV 492
libretto van Lorenzo da Ponte
wereldpremière
1 mei 1786
National-Hoftheater
Wenen
Dit meest personagerijke stuk van de trilogie is gebaseerd op het door Da Ponte ingekorte, vertaalde en in verzen gebrachte toneelstuk van Beaumarchais. Alle figuren die het slot van graaf Almaviva bevolken, zijn ingesponnen in een netwerk van afhankelijkheden en verplichtingen, dat hen van elke spontane bewegingsvrijheid berooft. Hun maatschappelijke overlevingskansen zijn afhankelijk van hun vermogen tot strategisch opereren. De loop der gebeurtenissen wordt niet bepaald door de logica van de psyche (zoals in Così) of die van het trauma (zoals in Don Giovanni) maar door de logica van de berekening. Naar aanleiding van de geplande bruiloft van de kamerdienaar Figaro en het kamermeisje Susanna worden de afgronden onder het gladde oppervlak van de maatschappelijke conventie zichtbaar.